เมื่อพูดถึงรถคลาสสิคหรือรถโบราณแล้วคนรักของเก่าอย่างเราก็ตื่นเต้นเพราะถึงจะมีเงินมากพอก็ไม่อาจจะซื้อคลาสสิคคาร์ได้เสมอไป นักสะสมรถวินเทจเหล่านี้ต่างจากนักเลงรถทั่วไปตรงที่ส่วนใหญ่ไม่ได้ซื้อรถมาเพื่อขายต่อทำกำไร ชื่อก็บอกแล้วว่าพวกท่านเป็น “นักสะสม” และสิ่งที่คนเหล่านี้สะสมก็ไม่ใช่นาฬิกาแฮนด์เมดหรือกระเป๋าแบรนด์ไฮเอนด์ที่จะใส่หรือถือโชว์สลับกันได้ เพราะรถโบราณนั้นต้องการสถานที่เก็บรักษา ต้องได้รับความรักและเอาใจใส่เหมือนเป็นลูกคนหนึ่ง นักสะสมต้องพร้อมทุ่มเทเวลาและกำลังทรัพย์เพื่อบำรุงรักษาให้เครื่องยนต์ยังคงใช้การได้จริง สภาพภายนอกของรถต้องได้รับการดูแลให้คงสีเดิมและขัดขึ้นเงามันปลาบเก็บความงามแบบคลาสสิคไว้ครบถ้วน จะโบราณก็แต่ชื่อเท่านั้น

ในสังคมของนักสะสมรถคลาสสิคจึงได้จัดตั้งสมาคมรถโบราณแห่งประเทศไทย (Vintage Car Club of Thailand) ขึ้น โดยในแต่ละปีสมาคมฯ จะจัดทั้งงานแสดงและการประกวดรถโบราณอยู่เป็นประจำเพื่อให้นักสะสมได้นำรถออกมาโชว์ ได้ร่วมทำกิจกรรมต่างๆ และแลกเปลี่ยนความรู้กัน

สมาคมรถโบราณแห่งประเทศไทยจัดแบ่งรถออกเป็น 3 กลุ่ม

รถก่อนสงคราม หรือ ก่อน ค.ศ.1940 (ก่อน พ.ศ. 2483) เช่น Citroen Boat tail 5CV, MG Magna และ Fiat TIPO

รถหลังสงคราม หรือ ระหว่าง ค.ศ.1940 ถึง 1955 (พ.ศ. 2483 ถึง 2498) เช่น Armstrong Siddeley, Mercedes Benz 300sl Coupé และ Triumph Roadster 1800

รถคลาสสิค (ค.ศ.1955 – รถที่มีอายุ 25 ปี ขึ้นไป) เช่น Alfa Romeo Giulia SS, Jaguar E-Type Series1 และ TOYOTA 2000 GT

นักสะสมและเจ้าของรถทั้งสามกลุ่มต่างก็รอโอกาสที่จะได้นำรถออกโชว์หรือส่งรถเข้าประกวด ส่วนใหญ่แล้วนักสะสมรถโบราณหลายท่านไม่เคยคิดจะขายของรัก แต่ก็เป็นไปได้ที่เจ้าของรถบางคนเข้าร่วมงานเพื่อมองหารถคันที่ถูกใจและพร้อมจะนำรถใน collection ของตนออกมาแลกเปลี่ยนให้ได้ชมกัน